Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010

Η ύπαρξή μας είναι η γυναίκα...



Από την γυναίκα έρχεται η ζωή από τη γυναίκα λάμπει το σπίτι και αν πεθάνει διαλύεται η οικογένεια.
Όταν φεύγει ο άνδρας τα μαζεύει η μάνα τα πονά γιατί τα γέννησε.
Θα θελα να γράφω κάθε μερα και ένα στίχο και πολύ καλύτερα να κάνω και ένα άγαλμα σε κάθε πολύγωνο για το χατήρι αυτής της μάνας, που αγκαλιάζει με στοργή ακόμα και ένα παιδί προβληματικό, με διακριτικότητα ακούω να το προστατεύει παρ όλο που σηκώνει το σταυρό
μα όταν την είδα, τα μάτια της να λάμπουν, θεέ μου, τι αγάπη είναι αυτή για το προβληματικό παιδί!
Και τότε ένιωσα την πίκρα διότι δεν είχε ράμπα να ανεβάσει το καρότσι αυτό το αγόρι θα ήταν 14 ετών προσφέρθηκα αλλά με μια κίνησή της με απομάκρυνε χαμογελαστή και ρωτώ γιατί καθυστερούν οι ράμπες;

Όχι είναι άδικο σε μας που τα έχουμε όλα να αδιαφορείτε κύριε δήμαρχε και κυριε Νομάρχα δεν φοβάστε τον θεό που σας τα έδωσε όλα τα καλά;

Γεώργιος Κ.Τζίνης
τηλ 23210-39806
Σέρρες

Δεν υπάρχουν σχόλια: